يكي بود يكي نبود. . يه روز زمين عاشق خورشيد شد و گفت: . دورت بگردم.. . بعد تا ابد تو رودرواسي موند

 ادب : يعني كمك به يك خانم زيبا در عبور از خيابان حتي اگر به كمك احتياج نداشته باشد

اون منم که عاشقونه شعر چشمات مي گفتم هنوز خيس ميشه چشمام وقتي ياد تو مي افتم اون منم که تو هنوزم مي ياي تو خوابم تو شباي پر ستاره هنوزم ميگم خدايا کاشکي برگرده دوباره

 سر قبر شخصي نوشته شده بود : کودک که بودم مي خواستم دنيا را تغيير بدهم وقتي بزرگتر شدم متوجه شدم که دنيا خيلي بزرگ است من بايد کشورم را تغيير بدم بعد ها کشورم را هم بزرگ ديدم و تصميم گرفتم شهرم را تغيير دهم . در سالخوردگي تصميم گرفتم خانواده ام را متحول کنم . اينک من در آستانه مرگ هستم مي فهمم که اگر روز اول خودم را تغيير داده بودم شايد مي توانستم دنيا را هم تغيير دهم

 تنهايي را مي پذيرم اگر بدانم روزي با تو سخن خواهم گفت تيره بختي را مي پذيرم اگر بدانم روزي چشمان تورا خواهم سرود مرگ را مي پذيرم اگر بدانم روزي تو خواهي فهميد دوستت دارم

اگه تموم زنبورهای دنیا نیشت بزنن حقته چون خیلی گلی

از اداره هوا شناسی مزا حمتون میشم , ببخشید اگه یه نفر دلش هوای تو رو کرده با شه باید چی کار کنه؟؟

 ميگن لبخند ربطي به مرگ نداره ولي تو بخند تا من برات بميرم

  ميدوني چقدر دوست دارم؟ به تعداد تاراي موي سرت ضرب در تعداد نفسهايي که تااخره عمرت ميکشي به علاوه تعداد هرچي ستاره تو آسمونه

در غريبي ناله ها کر دم کسي يادم نکرد ، در قفس جاندادم و صياد ازادم نکرد، ضربه مردم چنان از زندگي سيرم نمود، آرزوي مرگ کردم مرگ هم يادم نکرد

آينه نگاه من و تو مي رقصد _ اگرپاک کني غبار آينه را بوي آن سر مست کند هر آنکه در آن نزديکي است. ................. جاري باشيد تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ... تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ... تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم ... تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست ... تنهايي را دوست دارم زيرا.... در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد